Beled Suresi

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

Hayır! Bu beldeye yemin ederim!

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

Senin de içinde yaşadığın beldeye,

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ

Ant olsun doğurana ve doğurduğuna!

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ

Biz insanı gerçekten zorluk arasında yarattık.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ

Kendisine hiç kimsenin güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا

"Yığınlarca mal harcadım." diyor.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

Kendisini hiç kimsenin görmediğini mi sanıyor?

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ

Ona iki gözü Biz vermedik mi?

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ

Bir dil ve iki dudak.

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ

Ona iki yol[1] gösterdik.

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ

Ne var ki o, sarp yokuşu aşmayı göze alamadı.[1]

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ

Bilir misin nedir sarp yokuş?

فَكُّ رَقَبَةٍ

Boynu çözmektir,[1]

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ

Veya darlık ve yoklukta doyurmaktır;

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ

Yakınlık sahibi olan yetimi,[1]

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ

Veya hiçbir şeyi olmayan miskini,[1]

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

Sonra birbirlerine sabrı[1] ve merhameti tavsiye eden iman edenlerden olmaktır.

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

İşte onlar, Ashab-ı Meymene'dir.[1]

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

Ayetlerimizi küfredenler Ashab-ı Meşeme'dir.[1]

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ

Onlara, üzerlerine kapıları kapatılmış bir ateş vardır.