Hâkka Suresi

ٱلۡحَآقَّةُ

Gerçekleşeceği kesin olan![1]

مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Nedir gerçekleşeceği kesin olan?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Gerçekleşeceği kesin olanın ne olduğunu, nereden bileceksin?

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ

Semud ve Ad halkı Karia'yı[1] yalanladılar.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ

Bu nedenle Semud halkı büyük bir yıkımla yok edildi.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ

Ad halkı ise kasıp kavuran, şiddetli bir fırtına ile yok edildi.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ

Onu, yedi gece ve sekiz gün; hiç ara vermeden üzerlerine musallat etti. Öyle ki, o halkı, orada kökünden sökülmüş hurma ağacı kütükleri gibi yere serilmiş görürsün.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ

Artık onlara ait bir kalıntı görebiliyor musun?

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ

Firavun, ondan öncekiler ve kentleri alt üst olanlar, o yanlış ile geldiler.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً

Onlar, Rabb'lerinin Resul'üne karşı geldiler. Bunun üzerine onları şiddetli bir yakalayışla yakaladı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

Suyun taştığı günde, sizi o akıp gidende Biz taşıdık.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ

Onu sizin için bir öğüt yapalım, duyan kulaklar onu duysun diye.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ

Artık Sur'a bir tek üfleyişle üflendiği zaman,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ

Yeryüzü ve dağlar kaldırılıp, bir tek çarpışla parçalandığı zaman,

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

şte O Gün[1] gerçekleşecek olan gerçekleşir.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ

Gök yarılır. O Gün, o zayıftır artık.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ

melek,[1] onun çevresi üzerindedir. O Gün Rabb'inin Arş'ını[2] yeni varlıklar[3] taşırlar.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ

O Gün, arz olunacaksınız.[1] Gizli saklı hiçbir şeyiniz kalmaz.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ

Kitabı sağından verilen[1] kimse: "Alın, kitabımı okuyun." der.

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ

Doğrusu ben, hesabımla karşılaşacağımı biliyordum.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ

Artık o, hoşnut olacağı bir hayat yaşayacak.

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

Mükemmel bir bahçede;

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ

Olgunlaşmış meyveleri dallarından sarkmış bir haldedir.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

Dünyada yapmış olduğunuz şeylerin karşılığı olarak, afiyetle yiyin ve için.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

Kitabı solundan verilen[1] kimse ise: "Keşke bana kitabım verilmeseydi." de;

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

"Hesabımın ne olduğunu hiç bilmeseydim." der.

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

"Keşke o[1] bitmiş olsaydı."

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ

"Malım-gücüm bana hiçbir yarar sağlamadı."

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

"Bütün saltanatım yok oldu."

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

"Onu tutun ve bağlayın."

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ

"Sonra onu Cehennem'e atın."

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ

"Sonra onu yetmiş arşın uzunluğunda bir zincire bağlayın."

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

O, O Azim[1] Allah'a inanmıyordu.[1]

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

Miskinin yedirilmesini[1] teşvik etmiyordu.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ

Artık bugün, onun burada hiçbir koruyucusu yoktur.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ

Ve gislinden[1] başka bir yiyecekleri yoktur.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ

Onu, yanlışlarında ısrar edenlerden başkası yemez.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ

Hayır! Gördüğünüz şeylere yemin ederim;

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ

Ve görmediklerinize.

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

Kuşkusuz o, şerefli bir Resul'ün sözdür[1].

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ

O, bir şair sözü değildir. Amma da inançsızsınız!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ

O, bir kahin sözü de değildir. Hiç öğüt dinlemiyorsunuz!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Alemlerin Rabb'inden indirilmedir.

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ

Eğer Biz'im adımıza bazı sözler uydurmuş olsaydı;

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ

Elbette onun bütün gücünü alırdık.

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ

Sonra kesinlikle can damarını koparırdık.

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ

Hiçbiriniz buna engel olamazdınız.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ

O, takva sahipleri için bir öğüttür.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Biz, sizden onu yalanlayıcıları çok iyi biliyoruz.

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

O, Kafirler için derin bir pişmanlıktır.[1]

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ

O, kesinlikle gerçektir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

O halde Azim Rabb'inin adını tesbih[1] et.