Kalem Suresi

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ

Nun. Kaleme ve satır satır yazdıklarına ant olsun ki,

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ

Rabb'inin nimeti[1] ile sen mecnun[2] değilsin.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ

Senin için minnet altında bırakmayan bir ödül vardır.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ

Sen, kesinlikle büyük bir ahlak üzerindesin.

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ

Yakında göreceksin, onlar da görecekler!

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ

Kimmiş meftun[1] olan.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ

Kuşkusuz Rabb'in, kimin Kendi yolundan saptığını çok iyi bilir; doğru yolda olanları da en iyi O bilir.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ

O halde yalanlayanlara boyun eğme.

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ

Onlar, uzlaşmacı olmanı ve böylece de seninle uzlaşmayı isterler.

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ

Hiç durmadan yemin eden[1] düzenbazlara boyun eğme.

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ

Devamlı kusur arayıp laf taşıyan iftiracılara,

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

Sürekli iyi şeyleri engelleyip haddi aşan günahkarlara,

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

Zorba, kötü karakterli kimselere;

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ

Mal ve oğulları[1] var diye.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ona ayetlerimiz okunduğu zaman: "Bunlar evvelkilerin masalları." der.

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ

Yakında hortumunun üzerine damga basacağız.[1]

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

Kuşkusuz Biz onları belalandırdık.[1] Tıpkı, bahçelerinin ürünlerini sabah erkenden[2] toplayacaklarına dair sözleşen[3] bahçe sahiplerini belalandırdığımız gibi.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

Bir istisna da yapmıyorlardı.[1]

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

Fakat onlar daha uyanmadan, Rabb'in tarafından bir dolaşan onun üzerinde dolaştı.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

Böylece, bahçeleri, üzerinde hiç ekin olmayan kara toprak gibi oldu.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

Sabah olunca birbirlerine seslendiler.

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

Eğer, ürününüzü toplayacaksanız, tarlanıza sabah erkenden gidin!

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

Hemen, sessizce yola koyuldular.

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ

"Sakın ha! Bugün aranıza hiçbir ihtiyaç sahibi girmesin."

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ

İhtiyaç sahiplerini göz ardı ederek erkenden gittiler.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Fakat onu gördüklerinde: "Herhalde yanlış yere geldik!" dediler.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

"Hayır! Biz, mahrum bırakılanlarız."

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

En makul düşünenleri: "Ben, size tesbih[1] etmeliyiz dememiş miydim?" dedi.

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

Onlar: "Rabb'imizi tesbih ederiz. Doğrusu bizler haksızlık edenlermişiz." dediler.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ

Ardından birbirlerini suçlamaya başladılar.

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

"Yazıklar olsun bize! Biz, gerçekten azgınlık eden kimselermişiz."

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

"Umarız ki, Rabb'imiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Ümitle Rabb'imize yöneliyoruz."

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ

İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilenlerden olsalardı.

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Takva sahipleri için, Rabb'lerinin yanında, nimeti bol Cennetler vardır.

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ

İşte böyle, hiç Allah'a teslim olanları, suçlularla bir tutar mıyız?

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Size ne oluyor? Nasıl hüküm veriyorsunuz?[1]

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ

Yoksa bir kitabınız var da bu bilgileri oradan mı öğreniyorsunuz?

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

İçinde, "Beğendiğiniz şeyler sizindir." yazan bir kitap.

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ

Yoksa siz her ne hüküm verirseniz öyle olacak diye, kıyamet gününe kadar geçerli verilmiş bir sözümüz mü var?

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

Onlara sor bakalım: "Böyle bir şeye hangisi garanti verebilir?"

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ

Yoksa ortakları mı var? Eğer doğru söylüyorlarsa ortaklarını getirsinler!

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ

Gerçeklerin açığa çıktığı gün secde[1] etmeye çağrılacaklar, ancak buna güçleri yetmez.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ

O Gün, gözlerini umutsuzca endişe bürüyecek, yüzlerini aşağılanmışlık duygusu kaplayacaktır. Oysaki onlar, fırsat varken secdeye davet olunmuşlardı.

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ

O halde bu hadisi[1] yalanlayanları Bana bırak. Onları bilmedikleri bir yerden yavaş yavaş yaklaştıracağız.

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ

Onlara süre tanıyorum. Kuşkusuz, Benim planım çok sağlamdır.

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ

Yoksa onlardan bir ücret istiyorsun da onlar ağır bir borca mı giriyorlar?

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ

Veya gaybın bilgisine sahipler de oradan mı yazıyorlar?

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ

Artık Rabb'inin hükmünü sabırla bekle. Balık sahibi[1] gibi olma. Hani o çok üzüntülü ve hüzünlü olarak seslenmişti.

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ

Eğer Rabb'inden yeniden bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak boş bir yere atılmış olacaktı.

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Fakat Rabb'i onu seçti ve iyilerden yaptı.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ

Kafirler, o öğüdü duydukları zaman, neredeyse gözleriyle seni devireceklerdi. "Kuşkusuz o bir delidir." diyorlardı.

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ

Oysaki o, bütün insanlık için öğütten başka bir şey değildir.