Tekvîr Suresi

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ

Güneş köreltildiği zaman[1],

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ

Yıldızlar bulanıklaştığı zaman,

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ

Dağlar yürütüldüğü zaman,

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ

Gebe develer başıboş bırakıldığı[1] zaman,

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ

Vahşi hayvanlar bir araya toplandıkları zaman,[1]

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ

Denizler kaynatıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ

Nefisler eşleştirildiği[1] zaman,

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ

O diri diri toprağa gömülen kıza sorulduğu zaman;

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ

Hangi suçtan dolayı öldürüldüğü!

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ

Defterler açıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ

Gök soyulduğu[1] zaman,

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ

Cehennem kızıştırıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ

Cennet yaklaştırıldığı zaman,

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ

İnsan, kendisi ile ne getirdiğini görecektir.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ

Hayır, ant olsun sinenlere,[1]

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ

Yörüngesinde dönenlere,

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ

Kararmaya başladığı an geceye,

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ

Soluk almaya başladığı zaman sabaha ant olsun ki,

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

Kuşkusuz o[1] çok şerefli bir resul sözüdür;[2]

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ

Güç sahibi, arşın sahibi yanında itibarlıdır.

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ

Kendisine itaat edilen, orada güvenilendir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ

Arkadaşınız mecnun[1] değildir.

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ

Ant olsun o, onu açık ufukta gördü.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ

O vahyi gizlemez.[1]

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ

O, taşlanmış şeytanın sözü değildir.

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ

O halde nereye gidiyorsunuz?[1]

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ

O alemler için zikirden[1] başka bir şey değildir.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ

Sizden doğru yoldan gitmek isteyenler için.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Alemlerin Rabb'i Allah dilemedikçe[1] siz dileyemezsiniz.